العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )
73
بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )
پيمان شكند ، براى كاهل سه نشانه است : سستى مىكند تا اينكه ناتوان شود ، ناتوانى مىكند تا اينكه تباه مىشود ، تباه مىشود تا اينكه گناه مىكند و سزاوار نيست براى خردمند كه مسافرت كند مگر براى اصلاح زندگى ، قدم برداشتن براى قيامت ، لذت در غير حرام . اى على همانا بينوائى سختتر از نادانى نيست ، مالى سودمندتر از خرد نيست تنهائيى بدتر از خود پسندى نيست ، كردارى مانند دور انديشى نباشد ، پارسائيى مانند خوددارى نباشد ، حسبى همانند خوى نيك نيست ، دروغ بلاى سخن است فراموشى بلاى دانش است ، منت گذاردن بلاى بخشش است . اى على هر گاه ماه شب اول را ديدى سه مرتبه تكبير بگو و بخوان : « الحمد للَّه الذى خلقنى و خلقك و قدرك منازل و جعلك آية للعالمين » . اى على هر گاه بآئينه نگاه كردى سه بار تكبير بگو و بخوان : « اللهم كما حسنت خلقى فحسن خلقى » . اى على هر گاه كارى نابودكننده است پس بگو بار الاها به حق محمّد و آل محمّد گشايش ده مرا ، على عليه السلام عرضكرد اى رسول خدا كلماتى را كه خدا به آدم آموخت چه بود ؟ حضرت فرمود : اى على همانا خدا آدم را در هند فرود آورد و حوا را در جده و مار را در اصفهان و شيطان را در ميسان « 1 » و در بهشت چيزى زيباتر از طاوس و مار نبود و براى مار چهار دست و پائى بود مانند چهار دست و پاى شتر سپس شيطان در شكم مار داخل شد پس آدم را فريب داد ، خداوند بر مار خشم نمود پاهايش را انداخت و فرمود روزى ترا خاك قرار دادم و راه رفتن ترا بر شكم قرار دادم خدا رحم نكند بر كسى كه بر تو رحم كند و خدا بر طاوس خشم كرد زيرا كه طاوس شيطان را بدرخت گندم راهنمائى كرد سپس صداى خوش طاوس را با پاهايش زشت گردانيد .
--> ( 1 ) جاييست ما بين بصره و واسط .